W mrokach carskiego ucisku, gdzie polskość skrywa się w szeptach i spojrzeniach, rozgrywa się poruszający dramat młodych dusz rozdartych między lojalnością wobec ojczyzny a bezlitosną machiną rusyfikacji.
Teatralna adaptacja Syzyfowych Prac przenosi widza w realia XIX-wiecznej szkoły, gdzie nauka jest nie tylko zdobywaniem wiedzy, lecz przede wszystkim walką o tożsamość i godność.
Na scenie ożywają postaci dobrze znane z kart powieści – Marcin Borowicz, początkowo zagubiony chłopiec, który pod wpływem wzruszającej lekcji patriotyzmu przechodzi przemianę, Andrzej Radek – syn ludu, niestrudzony w dążeniu do samodoskonalenia, oraz profesorowie, będący narzędziami zarówno opresji, jak i przebudzenia narodowego ducha.
Scenografia, pełna surowych, elementów, stanowi symbol ciężkiej pracy, której efekty nigdy nie będą trwałe. Sceny pełne przemian, zacierających się granic między rzeczywistością a marzeniami, oddają atmosferę młodzieńczej nadziei, którą ostatecznie wchłania rzeczywistość z jej brutalnym realizmem.
Spektakl ukazuje zatem rozdarcie pokolenia, które pragnie się wyzwolić, ale nie potrafi znaleźć drogi do prawdziwej wolności. Tak jak Syzyf, który zmaga się z niekończącą się pracą, tak i młodzież Żeromskiego nieustannie szuka sensu w świecie. Adaptacja ta, choć pełna pesymizmu, nie pozostaje jednak całkowicie bez nadziei. To spektakl o wartościach, które mimo trudów nie giną, o walce o siebie, której nie można wygrać, ale którą warto stoczyć, by zrozumieć, że w tej walce, mimo wszystko, można odnaleźć sens.
